maandag 6 september 2010

TIME OUT


Even heb ik mijn leven in een achtbaan verruilt voor een luxe hotel aan het strand van Tel Aviv. Het is 23.00uur . Lekker op een terras met een cocktail en wat vrienden die onderweg zijn om deze heerlijke vakantiedag in stijl af te sluiten stroomt het bloed uit mijn hoofd weg. Totale paniek! Mijn iPhone. Waar is mijn iPhone. Heb jij 'm meegenomen? Nee, hij lag toch op tafel. Aan de oplader? Oh ja. Dan is het goed. Help! Nee. Ik heb nog een foto gemaakt op weg hier naar toe. Mijn iPhone! Mijn foto's! Mijn telefoonnummers! Het sms bericht van Fia.......
'
Zondagochtend zijn we in het vliegtuig gestapt voor tien dagen Israel. Lekker bijkomen van de hectiek van de afgelopen weken. Het gaat je allemaal niet in de koude kleren zitten. De verkoop van het huis aan de Eerste Bloemdwarsstraat, het inpakken, de verhuizing, Cape Town, ontslag nemen, zeecontainers, een nieuwe baan, een nieuw huis, een nieuw land. Ben ik nog iets vergeten? Alles kwam tegelijk. Daar komt dat 'achtbaan' gevoel dus vandaan. Mijn karretje neemt de ene haarspeldbocht na de andere. Er is geen in/uitgang meer.
'
Dus is er nu strand, zee en een blauwe lucht. Even is er niets. Als het buiten licht is, is het dag en als het buiten donker is, is het nacht. Wat kan het leven heerlijk simpel zijn. Maaltijden in overvloed en mooie mensen overal om ons heen. Zullen we hier nog iets langer blijven?
Niet dat het hotel erg de moeite waard is. Ik ben nog niet eens begonnen en beoordeel hotels nu al op elk detail. De handdoeken, zeepjes, hangers in de kast, lakens, een extra kussen, aantal stopkontakten. Dit hotel hebben we last minute op locatie en sterren uitgekozen. En misschien is het allemaal niet zo erg maar als je net uit een 5 sterren hotel weg bent valt alles tegen. Toch?
'
Ineens staat er een man naast mij op het terras. Uit het niets. Een blauwe trui. Een witte baard. Ik heb even geen idee wie hij is. Hij lijkt op Francis, een van de vaste bezoekers van het Prinsengrachtconcert. Dan zie ik mijn iPhone in zijn hand liggen. Het is de taxi chauffeur die helemaal teruggereden is om mij mijn iPhone terug te geven. Dankbaar neem ik mijn telefoon in ontvangst. Onze vrienden hadden gebeld om te vertellen dat ze iets later zouden komen en kregen onze taxi chauffeur aan de telefoon. Voor een keer was ik blij dat ze laat waren....

1 opmerking:

  1. Er bestaan dus nog gelukkig wel eerlijke mensen in de wereld....

    BeantwoordenVerwijderen